X
تبلیغات
زولا

ترانه ی باران

به نام آنکه عشق را آفرید و خود معشوق برتر است

نیایش

چهارشنبه 13 مرداد‌ماه سال 1389 10:16 ق.ظ نویسنده: Aynaz نظرات: 1 نظر چاپ



پروردگارم ،مهربان من 


از دوزخ این بهشت، رهایی ام بخش! 


در اینجا هر درختی مرا قامت دشنامی است 


و هر زمزمه ای بانگ عزایی 


و هر چشم اندازی سکوت گنگ و بی حاصلی ... 


در هراس دم می زنم 


در بی قراری زندگی می کنم 


و بهشت تو برای من بیهودگی رنگینی است 


من در این بهشت ، 


همچون تو در انبوه آفریده های رنگارنگت تنهایم. 


"تو قلب بیگانه را می شناسی ، که خود در سرزمین وجود بیگانه بودی" 


"کسی را برایم بیافرین تا در او بیارامم" 


دردم ، درد "بی کسی" بود

دکتر علی شریعتی